تنظیم هشدار ایمیلی SMTP

01گرفتن مشخصات ارائه‌دهنده

میزبان SMTP، پورت، رمزنگاری، نام کاربری و رمز را بگیرید و در صورت نیاز SMTP را فعال کنید. تنظیمات دریافت IMAP یا POP را وارد نکنید.

اگر Gmail اجازه رمز برنامه می‌دهد، تأیید دومرحله‌ای را فعال و رمز اختصاصی بسازید. برخی حساب‌های سازمانی یا محافظت‌شده این امکان را ندارند؛ به‌جای کاهش امنیت از ارائه‌دهنده راهنمایی بگیرید.

02افزودن اتصال SMTP

در اعلان‌ها، افزودن را بزنید، ایمیل · SMTP را انتخاب و نام‌گذاری کنید.

مقادیر ارائه‌دهنده ملاک است. ترکیب رایج SMTPS / 465 یا SMTP + STARTTLS / 587 است. با تغییر رمزنگاری، پورت را نیز بررسی کنید.

03ورود اطلاعات فرستنده

حساب فرستنده از گیرندگان قوانین جداست. دامنه‌های زیر فقط نمونه هستند و سرویس قابل استفاده نیستند.

SMTP Host

مانند smtp.example.com، بدون https://.

پورت / رمزنگاری

در صورت پشتیبانی، 465 + SMTPS یا 587 + STARTTLS.

نام کاربری / رمز

اطلاعات SMTP یا رمز برنامه؛ نه رمز ورود به NVR AI Monitor.

From Address

نشانی یا نام مستعار مجاز، مانند [email protected].

From Name

نام نمایشی فرستنده، مانند هشدارهای ساختمان.

Reply-To

اختیاری: نشانی دریافت پاسخ، بدون تغییر هویت تأییدشده فرستنده.

04آزمایش و بررسی دریافت

اتصال ذخیره‌شده را باز کنید، مدیر یا کاربر مجاز را انتخاب و ایمیل آزمایشی را به نشانی ورود و اعلان او بفرستید.

صندوق ورودی، هرزنامه و قرنطینه را بررسی کنید. موفقیت یعنی پذیرش توسط SMTP، نه تضمین ورود به صندوق. گزارش ارسال یا برگشت ارائه‌دهنده را نیز ببینید.

05انتخاب گیرندگان قانون

اعلان قانون را فعال کنید، سرور فرستنده و گیرندگان را انتخاب کنید. چند مدیر و کاربر را می‌توان انتخاب کرد.

برای گیرنده جدید، ابتدا کاربر را با ایمیل درست در مجوزها اضافه کنید. قانون را ذخیره و فعال و با رویداد واقعی آزمایش کنید.

06تأیید دامنه اختصاصی

SPF، DKIM و DMARC را با مقادیر ارائه‌دهنده تنظیم کنید. رکورد دیگران را کپی نکنید و SPF تکراری نسازید.

داشتن دامنه یا تونل وب، صندوق SMTP ایجاد نمی‌کند. تأیید دامنه به تحویل کمک می‌کند ولی صندوق ورودی را تضمین نمی‌کند.